Ogród Balamb

Wiadomo, Final Fantasy, jak każda normalna gra ( ) kiedyś się kończy. Nadchodzi ten, wzbudzający dreszcze na plecach, moment finałowej konfrontacji. Czasem jest to paskuda, którą z lubością posyłamy do czeluści piekielnych, a czasem zagubiony villain, którego mimo wszystko trochę szkoda. Pozostawiając to jednak na dyskusję do innego tematu... zakończenie której części Final Fantasy wywarło na Was największe wrażenie? O którym pamiętaliście długo, długo po tym jak konsola już ostygła, a wraz z nią towarzyszące Wam emocje?

Tradycyjnie, zacznę od siebie . O dziwo, Siódemka, mimo że to jedna z moich ulubionych (o ile nie NAJ), w moim przekonaniu posiada dobre, aczkolwiek mało poruszające zakończenie. Ot, pokonaliśmy złego, planeta się obroniła...no i wszystko w miarę dobrze się skończyło. Żeby już nie przedłużać, poniżej prezentuję listę moich kandydatów.

1. Final Fantasy VII: Crisis Core
Ma pierwszeństwo, bo dla mnie była pierwsza. To co przeżywałam z Zackiem na końcu, balansowało na granicy mojej wytrzymałości nerwowej. Po raz pierwszy ostatnia walka w grze była z góry skazana na porażkę - kto wierzył, że Zack rozwali tych wszystkich żołnierzy? Sama scena śmierci, okraszona piosenką Ayaki, na długo zapadła mi w pamięć. Być może sprawiła to ładna grafika, być może ostatnie myśli Zacka skierowane ku Aerith... ale totalnie się rozkleiłam. No i ten żal, że się więcej nie spotkali i on nie naprawił jej tego cholernego wózka na kwiatki! 10/10 jak dla mnie jeśli chodzi o finał.

2. Final Fantasy Type-0 (cały czas pamiętam, że większość nie grała więc nie rozwijajcie ukrytego tekstu)
To zakończenie po prostu trzeba zobaczyć. Majstersztyk, jeśli chodzi o zaskoczenie człowieka. Hajime Tabata chyba bardzo lubi dręczyć swoich bohaterów. Właściwie do końca gracz (o ile nie poczytał sobie opowieści w internecie) sądzi, że Świetny moment kiedy Ace śpiewa pierwszą zwrotkę "Zero"Taki gorzki happy end...
10/10 - to zakończenie nie potrzebuje żadnej rekomendacji

3. Final Fantasy IX
Punkt kulminacyjny nastąpił dla mnie, gdy Zidane rzucił się na ratunek Kujy. Potem rozmowa z bratem i jego nawrócenie się. Właściwie nie wiadomo co się z nim stało, ale chciałabym wierzyć, że Kuja miał coś wspólnego z "dziećmi" Viviego, które potem lazły za małym czarodziejem . Następnie wzruszające ponowne spotkanie Garnet z Zidanem. FF IX to dla mnie gra z najgłębszą fabułą i wspaniałym przesłaniem o uczeniu się doceniania własnego życia tak jak i życia innych oraz świadomości, że nigdy nie jest się samemu, a wokół zawsze są bliskie osoby. Trzeba tylko umieć je zobaczyć. Koniec końców nawet Kuja okazał się mieć osobę, której na nim zależało - Zidana . Również 10/10.

A ja wam powiem, że poruszające (wzruszające) było zakończenie w FFX-2.

Wrzuciłem je na youtube. Oczywiście należało by wpierw przejść grę gdyż inaczej jak się nie wie o co chodzi to nie ma tego efektu.